مقدمه: زخمها پدیده شایع و اجتنابناپذیری هستند که در نتیجه آسیب بافتی ایجاد میشوند. اگرچه برای افراد مبتلا به دیابت این آسیبها میتوانند منجر به مشکلات جدی در سلامتی شود. در مبتلایان به دیابت نوع 2، انسولین کافی برای حفظ سطح طبیعی گلوکز خون تولید نمیشود، در نتیجه قند موجود در خون جذب نمیشود و میزان قند یا گلوکز در خون بالا میرود. با گذشت زمان، این مسئله باعث آسیب به برخی از اعضای بدن و ایجاد زخم میشود. یکی از روشهای بهبود زخمهای ناشی از دیابت، استفاده از چارچوبهای فلز-آلی میباشد. چارچوبهای فلز-آلی دستهای از مواد متخلخل هستند که از یونهای فلزی متصل به بخشهای آلی تشکیل شدهاند. خواص منحصربهفردشان، آنها را به کاندیدهای امیدوار کنندهای برای بهبود زخمهای دیابتی از طریق مکانیسمهای تحویل اکسیژن، انتشار کنترلشده دارو، خواص ضدمیکروبی، و داربست برای بازسازی بافت، تبدیل میکند. تحقیقات مداوم در مورد طراحی، عملکرد، و زیستسازگاری آنها برای گسترش پتانسیل کامل آنها در کاربردهای بالینی ضروری است و در نهایت نتایج را برای بیماران مبتلا به دیابت بهبود میبخشد. باتوجه به اهمیت بیماری دیابت و بحث ترمیم زخمهای مربوط به آن، در این مقاله مروری قصد بر این است به اهمیت و روشهای ترمیم زخم توسط چارچوبهای فلز- آلی پرداخته شود.
نتیجهگیری: در مجموع، توانایی چارچوبهای فلزی–آلی در ذخیرهسازی عوامل درمانی، ایجاد اثرات ضدالتهابی، و ایفای نقش بهعنوان سیستم تحویل فلز و داربست بازسازی بافت، آنها را به گزینههایی امیدوارکننده در مدیریت زخمهای دیابتی تبدیل کرده است.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
فارماسئوتیکس دریافت: 1404/2/14 | پذیرش: 1404/5/20 | انتشار: 1405/2/15