دوره 33، شماره 2 - ( اردیبهشت 1404 )
جلد 33 شماره 2 صفحات 8648-8645 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (1248 مشاهده)
مقدمه: ترویج خودمراقبتی به عنوان یک استراتژی کلیدی در بهبود سلامت عمومی، اهمیت ویژهای دارد. خودمراقبتی به رفتارهایی اشاره دارد که افراد در راستای مدیریت وضعیت سلامت خود بهکار میبرند و نقش اساسی در پیشگیری از بیماریها، مدیریت بیماریهای مزمن و افزایش کیفیت زندگی ایفا میکند. در عصر کنونی که چالشهای بهداشتی و اجتماعی به سرعت در حال افزایش است، اهمیت ترویج خودمراقبتی و ارتقاء فرهنگ سلامت به وضوح احساس میشود. مراقبت از خود میتواند نیاز به درمانهای پیچیده و هزینهبر را کاهش دهد و نیز فشار مالی بر نظام سلامت را به حداقل برساند. همچنین ارتقاء فرهنگ سلامت در جوامع، توانمندی اجتماعی را افزایش داده و مشارکت مردم در برنامههای بهداشتی را بیشتر میکند. بنابراین، پیشنهاد میشود که انجام مطالعات علمی در این زمینه بهطور جدی مورد توجه قرار گیرد. امروزه با توجه به شیوع بیماریهای مزمن، تنشهای روانی و آسیبهای ناشی از سبک زندگی ناسالم، افزایش آگاهی عمومی در زمینه اهمیت خودمراقبتی به یک نیاز فوری تبدیل شده است. خودمراقبتی عملی است که در آن هر فرد از دانش، مهارت و توان خود به عنوان یک منبع استفاده میکند تا به طور مستقل، از سلامت خود مراقبت نماید. در واقع خودمراقبتی، رفتاری است داوطلبانه که بر اساس خواست و اراده افراد صورت میپذیرد و طی آن، فرد با کسب دانش و مهارت کافی، قادر میشود با اتکای به خود، از سلامت خویش مراقبت کند. خودمراقبتی بهتر، با کیفیت زندگی بهتری همراه است. از طرفی خودمراقبتی سبب بهبود سبک زندگی، کاهش هزینههای درمانی، افزایش خودکارآمدی، کاهش وابستگی به دیگران و افزایش بهزیستی و سرزندگی منجر میشود
نوع مطالعه: نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
بهداشت عمومی
دریافت: 1403/12/16 | پذیرش: 1404/2/15 | انتشار: 1404/2/15
دریافت: 1403/12/16 | پذیرش: 1404/2/15 | انتشار: 1404/2/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |