دوره 34، شماره 1 - ( فروردین 1405 )
جلد 34 شماره 1 صفحات 9840-9830 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Azarinegad N, Gharehkhani E, Rahmati M, Shokrzadeh M. Investigating the Effects of Epicatechin on Cypermethrin-Induced Oxidative Stress and Genotoxicity on PC-12 Cell Line. JSSU 2026; 34 (1) :9830-9840
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6366-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6366-fa.html
آذرینژاد نگار، قرهخانی الهه، رحمتی محبوبه، شکرزاده محمد. بررسی اثرات اپیکتچین بر استرس اکسیداتیو و ژنوتوکسیسیته ناشی از سایپرمترین بر رده سلولی PC-12. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (1) :9830-9840
چکیده: (51 مشاهده)
مقدمه: اپیکتچین بهعنوان یک آنتیاکسیدان جدید و قوی با پتانسیل قابلتوجهی برای درمان بیماریهای عصبی شناخته میشود. اما، پیش از آنکه یک ترکیب فارماکولوژیک در بالین مورد استفاده قرار گیرد لازم است که در مطالعات پیش بالینی نیز مورد بررسی قرار گیرد. با توجه به موارد بیان شده بر آن شدیم تا در این مطالعه به بررسی اثرات اپیکتچین بر استرس اکسیداتیو و ژنوتوکسیسیته ناشی از سایپرمترین بر رده سلولی PC-12 بپردازیم.
روش بررسی: در این مطالعه رده سلولی PC-12 با غلظتهای گوناگون اپیکتچین ( 50، 100، 200، ،400، و 800 میکروگرم بر میلیلیتر) پیش تیمار شدند و سپس با سایپرمترین (129.3 میکرومولار) القای سمیت سلولی صورت گرفت. در ادامه، پارامترهای تعداد میکرونوکلئوسها، رادیکالهای آزاد اکسیژن، زندهمانی سلولی و سطح گلوتاتیون اندازهگیری شدند.
نتایج: در مطالعه حاضر اپیکتچین توانست در غلظتهای 50، 100، 200، 400، 800 میکروگرم بر میلیلیتر توانست تعداد میکرونوکلئوسها را بهطور معنیداری کاهش و زندهمانی سلولها را افزایش دهد. اما در غلظت 50 میکروگرم بر میلیلیتر نتوانست گلوتاتیون را را بهطور معنیداری افزایش و سطح رادیکالهای آزاد اکسیژن کاهش دهد. اما غلظت های 100، 200، 400، 800 میکروگرم بر میلیلیتر توانستند بهطور معنیداری باعث بهبود پارامترهای یاد شده شد.
نتیجهگیری: بهطورکلی بهنظر میرسد که اپیکتچین در غلظتهای مختلف میتواند پارامترهای استرس اکسیداتیو و ژنوتوکسیسیته را در رده سلولی pc-12 بهبود ببخشد.
روش بررسی: در این مطالعه رده سلولی PC-12 با غلظتهای گوناگون اپیکتچین ( 50، 100، 200، ،400، و 800 میکروگرم بر میلیلیتر) پیش تیمار شدند و سپس با سایپرمترین (129.3 میکرومولار) القای سمیت سلولی صورت گرفت. در ادامه، پارامترهای تعداد میکرونوکلئوسها، رادیکالهای آزاد اکسیژن، زندهمانی سلولی و سطح گلوتاتیون اندازهگیری شدند.
نتایج: در مطالعه حاضر اپیکتچین توانست در غلظتهای 50، 100، 200، 400، 800 میکروگرم بر میلیلیتر توانست تعداد میکرونوکلئوسها را بهطور معنیداری کاهش و زندهمانی سلولها را افزایش دهد. اما در غلظت 50 میکروگرم بر میلیلیتر نتوانست گلوتاتیون را را بهطور معنیداری افزایش و سطح رادیکالهای آزاد اکسیژن کاهش دهد. اما غلظت های 100، 200، 400، 800 میکروگرم بر میلیلیتر توانستند بهطور معنیداری باعث بهبود پارامترهای یاد شده شد.
نتیجهگیری: بهطورکلی بهنظر میرسد که اپیکتچین در غلظتهای مختلف میتواند پارامترهای استرس اکسیداتیو و ژنوتوکسیسیته را در رده سلولی pc-12 بهبود ببخشد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فارماکولوژی
دریافت: 1403/10/22 | پذیرش: 1404/2/16 | انتشار: 1405/2/15
دریافت: 1403/10/22 | پذیرش: 1404/2/16 | انتشار: 1405/2/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
