دوره 29، شماره 11 - ( بهمن 1400 )                   جلد 29 شماره 11 صفحات 4254-4230 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (3625 مشاهده)
مقدمه: بیماری جدید کروناویروس ­۲۰۱۹ یا کووید-۱۹ تقریباْ دو سال قبل در چین ظاهر شد و به سرعت باعث ایجاد یک پاندمی گردید و تمام ابعاد زندگی بشری را تحت تاثیر خود قرار داد. این ویروس، که سارس­کرونا­ویروس۲ نامگذاری شد، عموماً بدون علامت ولی قابل سرایت بوده و ممکن است منشأ آن خفاش­ها باشند. امروزه، مکانیسم­‌های مرتبط با آلودگی و شیوع سارس­کرونا­ویروس۲ از سایر کروناویروس‌­های قبلی متمایز شده است. تشخیص زودرس و درمان حمایتی برای مداوای بیماران مبتلا به کووید-۱۹ ضروری است. مشاهدات اولیه نشان داد کودکان به همان میزان بزرگسالان به این ویروس جدید مبتلا می‌شوند. اکنون مشخص شده است کودکان نسبت به بزرگسالان اغلب علائم گوارشی بیشتری نشان می‌دهند و بسیاری از کودکان آلوده شده با سارس­کرونا­ویروس۲ بی‌علامت هستند. اخیراً، بیشتر از ۳۰۰ پروژه ساخت واکسن توسط جامعه علمی برای ­پیشگیری از بیماری کووید-۱۹ طراحی شده است. با این وجود این واکسن‌ها ممکن است به دلایل غیر­قابل پیش­بینی از جمله ظهور واریانت­های جدید سارس­کرونا­ویروس۲ کارایی خود را از دست بدهند.
نتیجه‌گیری: با توجه به گستردگی ابتلا و شیوع کووید-۱۹ در سطح جهان، مطالعات زیادی در راستای یافتن روش‏­های درمانی و ساخت واکسن یا ترکیبات ضد ویروس برای مقابله با این ویروس در حال انجام است. همه­‌‌گیری کووید-۱۹ نه تنها چالشی برای سلامت جهانی است، بلکه سلامت روانی، اجتماعی و اقتصادی جهانی را نیز تحت‌تأثیر قرار داده است. علاوه بر این، شرایط پساکرونا نیز مسلماً با چالش­‌های فراوان اجتماعی و اقتصادی همراه خواهد بود. این مطالعه مروری بر روی اپیدمیولوژی، ویروس شناسی، روش­‌های انتقال، مشخصه­‌های بالینی، یافته­‌های آزمایشگاهی، و جهش­‌های شایع ویروس سارس­کرونا­ویروس۲ متمرکز شده است. انتظار داریم اطلاعات ارائه شده در این مقاله مروری بتواند به محققینی که در حال پژوهش بر روی بیماران مبتلا به کووید-۱۹هستند، کمک شایانی نماید.
متن کامل [PDF 1241 kb]   (1305 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (3577 مشاهده)  
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: پاتولوژی
دریافت: 1400/1/13 | پذیرش: 1400/4/7 | انتشار: 1400/11/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.