دوره 28، شماره 7 - ( مهر 1399 )                   جلد 28 شماره 7 صفحات 2843-2833 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (1830 مشاهده)
مقدمه: تمرین منظم با حجم متفاوت در سطح گلوکز خون نوسان ایجاد می‌کند و با تنظیم سیگنال­‌دهی در بیان ژن مرگ سلولی را در میوکارد بیماران دیابتی کاهش می‌دهد. هدف از این مطالعه تأثیر 8 هفته تمرین تناوبی شدید بر نسبت BAX وBCL-2  در بافت بطن چپ موش­‌های صحرائی دیابتی بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی است. بدین منظور 14 سر موش نر دیابتی به دو گروه 7 تایی تقسیم شدند: تمرین تناوبی شدید (HIIT) و کنترل (C). القاء دیابت به‌صورت پلت با رژیم غذایی پرچرب (30درصد چربی و 25 درصد فروکتوز) به‌مدت 16 هفته انجام شد. 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین و ریکاوری بعد از آن آزمودنی‌ها قربانی و بطن چپ آن‌ها استخراج شد. گلوکز پلاسما توسط گلوکز اکسیداز و مقاومت به ‌انسولین باHOMA-IR اندازه‌گیری شد. جهت تعیین بیان ژن‌های  BAXو BCL-2 از روش Real time-PCR و مقایسه گروه‌ها توسط آزمون t مستقل توسط نرمافزار Graph pad prism در سطح آلفای 0/05 انجام شد.
نتایج: نتایج نشان داد، بیان ژن BAX در گروه تمرینHIIT نسبت به‌گروه کنترل کاهش معناداری داشت (0/0001P=). ژن BCL-2 در گروه تمرین نسبت به‌گروه کنترل افزایش معناداری داشت (0/0001P=). شاخص مقاومت به‌انسولین و گلوکز پلاسما در گروه تمرین کاهش معناداری داشتند (0/01P=) و (0/021P=). وزن در هیچ­‌کدام از گروه‌‌ها تغییر معناداری نداشت.
نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های به‌دست آمده، 8 هفته تمرین تناوبی شدید می‌تواند با کاهش بیان ژن BAX و افزایش BCL-2 در میوکارد موش‌های مبتلا به دیابت احتمالاُ آپوپتوز را در بطن چپ کاهش داده و احتمالاً، کاردیومیوپاتی دیابتی را بهبود بخشد.
متن کامل [PDF 781 kb]   (738 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (1597 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1399/2/24 | پذیرش: 1399/7/10 | انتشار: 1399/7/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.