دوره 27، شماره 7 - ( مهر 1398 )                   جلد 27 شماره 7 صفحات 1764-1774 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (1219 مشاهده)
مقدمه: ادیپونکتین از مهم‌ترین هورمون های بافت چربی می‌باشد که اطلاعات متناقضی در خصوص تغییرات سرمی این هورمون در سنین مختلف به‌ویژه در سنین بالا در دسترس می‌باشد. این مطالعه با هدف تعیین تغییرات سرمی وابسته به سن ادیپونکتین و ارتباط آن با شاخص‌های مقاومت به انسولین در موش‌های صحرایی نر طراحی گردیده است.
روش بررسی: سرم موش‌‌های صحرایی نر در سنین 2، 5، 10، 18، 52 و 72 هفته (در هر سن 10 سر موش) جمع‌آوری گردید. تست تحمل گلوکز خوراکی و تست ترشح انسولین تحریک شده با گلوکز با اندازه‌گیری گلوکز و انسولین سرم در زمان‌های 15، 30، 90 و 120 دقیقه پس از تجویز خوراکی گلوکز (mg/kg 1 وزن بدن) در هر سن ارزیابی گردید. مقادیر ادیپونکتین و انسولین با استفاده از کیت الایزای اختصاصی گونه اندازه‌گیری شدند. شاخص مقاومت به انسولین HOMA-IR با استفاده از مقادیر گلوکز و انسولین محاسبه گردید. نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS Inc., Chicago, IL; Version 16 و آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه و پس‌آزمون LSD مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
نتایج: نتایج نشان‌دهنده کاهش وابسته به سن ادیپونکتین بود به‌طوری‌که موش های پیر 72 هفته ای کمترین میزان هورمون را نسبت به سایر سنین نشان دادند (05/0 p<). شاخص‌‌های مقاومت به انسولین مانند قند خون ناشتا، مقدار سرمی انسولین، IR-HOMA و تست‌های پاسخ به مصرف گلوکز با روندی وابسته به سن افزایش یافتند و بیشترین مقدار این شاخص‌‌ها در موش ‌های صحرایی 72 هفته مشاهده شد (05/0p<).
نتیجه‌گیری: با توجه به نقش ادیپونکتین در هموستاز گلوکز بدن و ایجاد حساسیت به انسولین به‌نظر می‌رسد کاهش وابسته به سن ادیپونکتین بخشی از مکانیسم بروز مقاومت به انسولین همراه با افزایش سن باشد.
 
متن کامل [PDF 426 kb]   (325 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: بیوشیمی
دریافت: 1398/3/22 | پذیرش: 1398/6/16 | انتشار: 1398/9/12