مقدمه: اختلالات تکاملی مخاط دهان لزوماً نشان‌دهنده بیماری خاصی نیستند، اما ممکن است با بیماری‌های دهان و ضایعات پیش بدخیم در تشخیص افتراقی قرار گیرند. شیوع این اختلالات در افراد مختلف، متفاوت است که می‌تواند به عوامل ژنتیکی یا محیطی مربوط باشد. هدف از مطالعه حاضر تعیین فراوانی آنومالی‌های تکاملی مخاطی دهان و بررسی رابطه آنومالی‌ها با سن و جنسیت می‌باشد.

روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 800 بیمار مراجعه‌کننده به دانشکده دندانپزشکی همدان در سال 1392 در بخش بیماری‌های دهان و فک و صورت تشخیص آنومالی‌های مخاطی به صورت بالینی و با معاینه بیماران به کمک آینه و روی یونیت دندانپزشکی انجام گرفت. اطلاعات فردی و ابتلای به آنومالی مخاطی و نوع آن در پرسشنامه از پیش طراحی شده توسط محقق ثبت گردید تحلیل داده‌ها با نرم‌افزار spss16 با استفاده از آزمون chi square بود. سطح معنی‌داری آزمون‌ها 5 درصد بود.

نتایج: از 800 بیمار مورد بررسی 5/87% حداقل یک آنومالی مخاط دهان داشتند. زبان شیاردار(9/50درصد) ،گرانول‌های فوردایس(5/49درصد)، ماکروگلوسیا(17درصد)، زبان جغرافیایی(9/13)، توروس کامی(4/13درصد) به ترتیب شایع‌ترین آنومالی‌های مشاهده شده در این مطالعه بودند. شیوع زبان شیاردار، گرانول فوردایس، ماکروگلوسیا با سن وجنس، واریکوزیت و زبان باردار با متغیر سن و توروس کامی، پیت گوشه لب و زبان مودار با جنسیت ارتباط معنی‌داری داشت.

نتیجه‌گیری: یافته‌های مطالعه حاضر بیانگر شیوع بالای آنومالی‌های تکاملی مخاطی دهان بود که این مورد لزوم آشنایی بیشتر دندانپزشکان و پزشکان با این اختلالات را نشان می‌دهد.