دوره 23، شماره 4 - ( تیر 1394 )                   جلد 23 شماره 4 صفحات 2096-2108 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (6178 مشاهده)
مقدمه: استافیلوکوک اورئوس دومین علت شایع عفونت‌های بیمارستانی از عوامل مهم عفونت‌های شدید جامعه می‌باشد. سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین این باکتری یک پاتوژن مهم و عمده در ایجاد بیماری و مرگ و میر در ایران و جهان می‌باشد، از این رو به دلیل شیوع مقاومت به اکثر آنتی‌بیوتیک‌های رایج درمان آن مشکل است. بنابراین سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین باید به دقت و سرعت شناسایی شوند. در این تحقیق شناسایی مقاومت به متی‌سیلین با روش دیسک دیفیوژن و PCR برای ژن mecA بررسی شد. روش بررسی: مطالعه روی 100 سویه استافیلوکوک اورئوس از نمونه‌های بالینی مختلف جمع‌آوری شده از بیمارستان‌های محب و میلاد تهران انجام گرفت. حساسیت آنتی‌بیوتیک با روش دیسک دیفیوژن تعیین شد. همچنین وجود ژن عامل مقاومت (mecA) با روش PCR و آغازگر اختصاصی بررسی و نتایج مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج: 50% (50 نفر) سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین با روش دیسک دیفیوژن و 74% (74 نفر) دارای ژن mecA با روش PCR بودند. از این 100 نمونه، 61 نمونه متعلق به بیمارستان محب بودند که 54/47% (29 نفر) با روش دیسک دیفیوژن و 65/60% (37 نفر) با PCR به متی‌سیلین مقاوم بوده و از 39 نمونه دیگر متعلق به بیمارستان میلاد که از این تعداد 84/53%(21 نفر) با روش دیسک دیفیوژن و 87/94% (37 نفر) با PCR مقاومت به متی‌سیلین را نشان ‌دادند. نتیجه‌گیری: با توجه به شیوع مقاومت به متی‌سیلین نیاز به یک روش شناسایی دقیق و سریع برای MRSA می‌باشد. با توجه به ارائه نتایج منفی کاذب، نسبتاً زیاد و وقت‌گیر بودن روش دیسک دیفیوژن، روش PCR بهترین روش برای شناسایی سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین می‌باشد.
متن کامل [PDF 698 kb]   (2039 دریافت)    
نوع مطالعه: گزارش مورد | موضوع مقاله: میکروبیولوژی
دریافت: 1393/8/24 | پذیرش: 1393/12/18 | انتشار: 1394/4/21

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.