The Journal of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences

fa مقایسه تمرینات استوپ ایکس با و بدون موبیلیتی مچ پا بر حس عمقی و الگوی فرود فوتبالیست‌های نوجوان دارای والگوس پویای زانو: کارآزمایی بالینی تصادفی شده Comparison of Stop X Exercises with and Without Ankle Mobility Training on Proprioception and Landing Pattern in Adolescent Soccer Players with Dynamic Knee Valgus: A Randomized clinical Trial فیزیولوژی ورزش Exercise Physiology پژوهشي Original article <div style="text-align: justify;">مقدمه: پروتکل تمرینی استوپ‌ایکس با هدف بهینه‌سازی کنترل عصبی–عضلانی، تقویت حس عمقی و اصلاح الگوی فرود طراحی شده است. با وجود اثربخشی این پروتکل، شواهد نشان می‌دهد که محدودیت حرکتی مچ پا می‌تواند مانع عملکرد بهینه شود؛ ازاین‌رو، افزودن تمرینات موبیلیتی مچ پا به‌عنوان مداخله‌ای مکمل برای تسهیل مکانیک زنجیره حرکتی مطرح است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه تأثیر تمرینات استوپ‌ایکس با و بدون تمرینات موبیلیتی مچ پا بر شاخص‌های حس عمقی و الگوی فرود در فوتبالیست‌های نوجوان مبتلا به والگوس پویای زانو انجام شد. روش بررسی: این کارآزمایی بالینی تصادفی‌شده روی ۳۰ فوتبالیست پسر ۱۲–۱۴ ساله با والگوس پویای زانو اجرا شد. پس از بررسی معیارهای ورود/خروج و اخذ رضایت، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری استوپ‌ایکس (کنترل) و استوپ‌ایکس+موبیلیتی مچ پا (تجربی) قرار گرفتند. ارزیاب نسبت به گروه‌بندی کور بود. هر دو گروه به مدت ۸ هفته، هفته‌ای ۳ جلسه تمرین کردند (۲۵ تا ۴۰ دقیقه بر اساس پیشرفت). پروتکل استوپ‌ایکس شامل دویدن، تعادل، پلایومتریک و تقویت اندام تحتانی و مرکزی بود. گروه تجربی پیش از تمرین، ۱۵ دقیقه تمرینات موبیلیتی مچ پا (رهاسازی مایوفاشیال، کشش پویا، دورسی‌فلکشن و تمرینات مقاومتی با باند) انجام دادند. حس عمقی زانو با آزمون بازسازی زاویه (هدف ۴۵ درجه) و الگوی فرود با سیستم LESS ارزیابی شد. داده‌ها با آنالیز کوواریانس درversion 16   SPSS تحلیل شدند (سطح معناداری ۰٫۰۵). نتایج: هر دو پروتکل باعث بهبود معنادار حس عمقی و مکانیک فرود شدند. بااین‌حال، گروه ترکیبی در مقایسه با گروه استوپ‌ایکس تنها، بهبود بیشتری در حس عمقی (P=0.039)  و کاهش خطاهای فرود (P=0.001)  نشان داد. نتیجه‌گیری: اگرچه استوپ‌ایکس به‌تنهایی مؤثر است، ترکیب آن با تمرینات موبیلیتی مچ پا دستاوردهای عملکردی بیشتری ایجاد می‌کند. این بهبود احتمالاً ناشی از اصلاح زنجیره حرکتی و کاهش محدودیت‌های بیومکانیکی مچ پا بوده و به کاهش والگوس پویای زانو کمک می‌کند. بنابراین، رویکرد تلفیقی عصبی–عضلانی و موبیلیتی مچ پا به‌عنوان استراتژی جامع‌تر برای پیشگیری از آسیب‌های اندام تحتانی در فوتبالیست‌های نوجوان توصیه می‌شود.</div> <div style="text-align: justify;">Introduction: The STOP-X training protocol was designed to optimize neuromuscular control, enhance proprioception, and improve landing mechanics. Although effective, evidence suggests that restricted ankle mobility may limit optimal performance; therefore, adding ankle mobility exercises has been proposed as a complementary intervention to facilitate kinetic chain mechanics. This study aimed to compare the effects of STOP-X training with and without ankle mobility exercises on proprioceptive indices and landing patterns in adolescent soccer players with dynamic knee valgus. Methods: This randomized controlled clinical trial included 30 adolescent male soccer players aged 12–14 years with dynamic knee valgus. After screening for eligibility and obtaining informed consent, participants were randomly assigned using Random Number Generator software into two groups of 15: a control group (STOP-X alone) and an experimental group (STOP-X plus ankle mobility exercises). The outcome assessor was blinded to group allocation. Both groups underwent an 8‑week rehabilitation program, three sessions per week, with session duration progressively increasing from 25 to 40 minutes. The STOP-X protocol included running drills, balance exercises, plyometrics with emphasis on proper landing, and lower‑extremity and core strengthening, all progressed via overload principles. The experimental group performed 15 minutes of ankle mobility exercises—including myofascial release of plantar flexors, dynamic stretching, dorsiflexion drills, and resisted dorsiflexion/plantarflexion with elastic bands—prior to STOP‑X training. Knee proprioception was assessed using a joint position reproduction error test at a target angle of 45°, and landing mechanics were evaluated with the Landing Error Scoring System (LESS). Data were analyzed using ANCOVA in SPSS version 16, controlling for pretest values, with significance set at P<0.05. Results: Both training protocols significantly improved proprioception and landing mechanics. However, between‑group comparisons showed that the combined STOP‑X and ankle mobility group demonstrated significantly greater improvements in proprioception (P=0.039) and greater reduction in landing errors (P=0.001) compared to the STOP‑X‑only group. Conclusion: While STOP‑X training alone effectively improves proprioception and landing mechanics, its combination with ankle mobility exercises yields superior functional gains. These improvements likely result from enhanced kinetic chain function and reduced biomechanical constraints at the ankle, contributing to decreased dynamic knee valgus. Therefore, integrating neuromuscular training with ankle mobility exercises is recommended as a more comprehensive strategy for preventing lower‑extremity injuries in adolescent soccer players.</div> مچ پا, محدودیت تحرک, تمرینات, حس عمقی, والگوس پویا زانو Ankle, Mobility restriction, Exercise, Proprioception, Dynamic knee valgus 10336 10344 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4239-2&slc_lang=fa&sid=1 Majid Ghanbari مجید قنبری ghanbarimajid.mk22@gmail.com 0009-0006-7569-3277 No Bu-Ali Sina University گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Farzaneh Saki فزرانه ساکی f_saki@basu.ac.ir 0000-0003-3637-1737 Yes Bu-Ali Sina University گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران Fatemeh Ahadi فاطمه احدی ftmh.ahdi76@gmail.com 0000-0002-2310-8036 No Bu-Ali Sina University گروه توانبخشی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران