دوره 27، شماره 6 - ( شهریور 1398 )                   جلد 27 شماره 6 صفحات 1602-1611 | برگشت به فهرست نسخه ها

DOI: 10.18502/ssu.v27i6.1596


XML English Abstract Print


چکیده:   (841 مشاهده)
مقدمه: اسکیزوفرنی یک اختلال روانی است که یک درصد جمعیت جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. فاکتورهای محیطی و ژنتیکی در بروز اسکیزوفرنی مؤثرند. دو تا از ژن‌های شناخته شده دخیل در بروز این بیماری DRD2 و GSTM1 می‌باشند.
روش بررسی: این مطالعه مورد–‌‌شاهدی، شامل 100 فرد مبتلا به اسکیزوفرنی مراجعه‌کننده به بیمارستان اعصاب و روان یزد بود. هم‌چنین 100 نفر که فاقد بیماری روان‌پزشکی شناخته شده‌ای بودند، به‌عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. پس از استخراج DNA، با استفاده از تکنیک PCR-RFLP، پلی‌مورفیسم Ser311Cys و با استفاده از تکنیک Multiplex PCR، پلی‌مورفیسم حذفی ژن GSTM1 مورد بررسی قرار گرفت. پس از انجام آزمایش‌های مربوطه، و به‌دست آوردن نتایج، تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS Inc., Chicago, IL; Version 16 صورت گرفت. در این بررسی از آزمون آماریChi- Square  و رگرسیون لجستیک استفاده شد.  
نتایج: تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان داد که توزیع فراوانی ژنوتیپ‌های پلی‌مورفیسم Ser311Cys بین بیماران و افراد سالم معنی‌دار نمی‌باشد (121/0P:) هم‌چنین ارتباطی بین پلی‌مورفیسم حذفی ژن GSTM1 و بیماری اسکیزوفرنی وجود ندارد. به طور کلی توزیع فراوانی ژن حذفی بین بیماران و گروه کنترل معنی‌دار نبود (089/0p= ) و این پلی‌مورفیسم به طور معنی‌داری با علائم ارتباط داشت. (012/0 p=  )
نتیجه‌گیری: یافته‌های حاصل از این مطالعه نشان داد که پلی‌مورفیسم Ser311Cys و پلی‌مورفیسم حذفی ژن GSTM1 در بین بیماران مورد مطالعه شایع نبوده که در این خصوص نشان‌دهنده عدم تاثیرگذاری در جمعیت مورد مطالعه است. با این وجود چون جمعیت مورد مطالعه نماینده کل جمعیت ایرانی نمی‌باشد، نیازمند مطالعات وسیع‌تر در جمیت‌های بزرگ‌تر می‌باشد.

 
متن کامل [PDF 750 kb]   (209 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ژنتیک
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۰/۸ | انتشار: ۱۳۹۸/۷/۲۸