دوره 25، شماره 5 - ( مرداد 1396 )                   جلد 25 شماره 5 صفحات 404-413 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (3452 مشاهده)
مقدمه: توان یادگیری و قدرت حافظه از ویژگی‌های بارز انسان است و کاهش هورمون‌های جنسی در پیری و عوارض داروهای شیمیایی ازجمله عواملی هستند که می‌توانند اختلالاتی را در روند حافظه و یادگیری ایجاد نمایند. در این پژوهش اثر تزریق داخل صفاقی سماق بر بروز یادگیری اجتنابی غیرفعال موش صحرایی گنادکتومی شده نژاد ویستار مورد بررسی قرار گرفته است.
روش بررسی: در این روش بررسی تجربی تعداد 32 موش صحرایی بالغ نر نژاد ویستار با وزن 20 230 در چهار گروه (هرگروه 8 سر موش): سالم دریافت‌کننده حلال عصاره دی متیل سولفو اکسید (DMSO)، گنادکتومی دریافت کننده DMSO و دوزهای 50 و 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم عصاره سماق قرار گرفتند. برای گنادکتومی کردن، موش‌ها با تزریق درون صفاقی کتامین 75 میلی‌گرم بر کیلوگرم و زایلازین 10 میلی‌گرم بر کیلوگرم بی‌هوش و تحت عمل جراحی گنادها خارج شدند و پس از 15 روز دوره بهبودی، مورد آزمایش قرار گرفتند. آزمون یادگیری اجتنابی غیرفعال توسط دستگاه شاتل باکس پس از انجام تیمارهای موردنظر برای همه گروه‌ها با شرایط یکسان انجام شد. تمامی تیمارها به صورت داخل صفاقی و نیم ساعت قبل از آزمون در روز دوم انجام می‌گرفت (بررسی بروز). داده‌ها توسط آنالیز واریانس یک‌طرفه و آزمون توکی مورد تجزیه‌ و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج: یافته‌های این تحقیق نشان داد که گروه گنادکتومی دریافت کننده حلال عصاره یا DMSO، 3/0 سی‌سی کاهش معنی‌داری را در تأخیر در ورود به اتاق تاریک نسبت به گروه سالم دریافت کننده DMSO نشان می‌دهد(05/0P<) (001/0p<). از طرفی گروه‌های دریافت کننده عصاره با دوز 50 و 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم به ترتیب افزایش معنی‌داری را در تأخیر در ورود به اتاق تاریک نسبت به گروه گنادکتومی دریافت کننده DMSO نشان دادند (().
نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که گنادکتومی سبب کاهش بروز یادگیری اجتنابی غیرفعال می‌شود و در موش‌های گنادکتومی شده عصاره هیدروالکلی سماق سبب افزایش بروز یادگیری اجتنابی غیرفعال می‌شود.
متن کامل [PDF 805 kb]   (713 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: ۱۳۹۵/۱۱/۱ | پذیرش: ۱۳۹۶/۵/۳ | انتشار: ۱۳۹۶/۷/۱۲