دوره 25، شماره 4 - ( تیر 1396 )                   جلد 25 شماره 4 صفحات 287-299 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Salmani M H, Mikaie M, Torabizadeh H, Rahmanian R. Application of magnetic iron oxide nanoparticles in stabilization process of biological molecules . JSSU. 2017; 25 (4) :287-299
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-3992-fa.html
سلمانی محمد حسین، میکانی محدثه، ترابی زاده هما، رحمانیان رضا. کاربرد نانوذرات مغناطیسی آهن اکسید در فرآیند تثبیت بیومولکول‌های زیستی. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1396; 25 (4) :287-299

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-3992-fa.html


چکیده:   (2111 مشاهده)
مقدمه: نانو ذرات مغناطیسی به علت ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن‌ها توجه بسیاری از محققین در زمینه­های مختلف به سمت خود معطوف کرده‌اند. تثبیت آنزیم بر روی نانو ذرات مغناطیسی عامل دار شده، با حفظ فعالیت پروتئین آزاد و پایداری بهینه، به وسیله روش‌های متنوع اصلاح سطح، توسعه‌داده شده است. این مقاله‌ به بررسی روش‌های اصلاح سطح و کاربرد نانوذرات مغناطیسی آهن جهت تثبیت پروتئین متمرکزشده است.
روش بررسی: در بین مقالات معتبر علمی، 51 مقاله منتشرشده از پایگاه‌های علمی مختلف بین سال‌های (2016- 2000) انتخاب و استفاده شد. در این مقالات روش‌های بیولوژیکی، فیزیکی و شیمیایی سنتز نانو ذرات مغناطیسی، مزایا و محدودیت‌های روش‌های سنتز، کاربرد روش اصلاح و تثبیت آنزیم روی نانو ذرات آهن اکسید ارزیابی شدند. با تجزیه‌وتحلیل دقیق این مقالات، مناسب‌ترین روش سنتز نانو ذرات مشخص و کاربرد این نانو ذرات در فرایند تثبیت بیومولکول‌ها زیستی خلاصه شد.
نتیجه‌گیری: روش هم رسوبی روشی آسان در تهیه‌ نانو ذرات مغناطیسی آهن با سطح بزرگ و اندازه‌ای کوچک بوده که قابلیت این ذرات را به‌عنوان یک حامل مناسب برای تثبیت آنزیم‌ها افزایش می‌دهد. اصلاح مناسب سطح این نوع نانو ذرات قابلیت آن‌ها را برای اتصال به مولکول‌های زیستی را افزایش می‌دهد. پروتئین یا آنزیم تثبیت‌شده روی نانو ذرات مغناطیسی در مقایسه با ساختارهای تثبیت نشده دارای پایداری بیشتری نسبت به تغییرات ساختاری، دما و pH بوده و کاربرد وسیعی در علوم مختلف ازجمله جداسازی و خالص‌سازی پروتئین، علوم دارویی و آنالیز غذایی دارد. تثبیت با استفاده از پیوندهای کووالانسی و جذب فیزیکی غیراختصاصی است که این ویژگی کاربرد آن‌ها را محدود می‌سازد. فرآیند تثبیت از طریق واسطه­های زیستی روش جدیدی را برای حل مشکل انتخاب‌پذیری ارائه نموده است.
متن کامل [PDF 874 kb]   (1821 دریافت)    
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: سایر
دریافت: ۱۳۹۵/۹/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۶/۲۸

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2018 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb