دوره 19، شماره 2 - ( خرداد و تیر 1390 )                   جلد 19 شماره 2 صفحات 211-218 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (21805 مشاهده)

مقدمه: طویل شدن و کلسیفیه شدن کمپلکس لیگامان استیلوهیوئید ممکن است با سندرم ایگل مرتبط باشد و می تواند سبب بروز علایمی نظیر دردهای صورتی و دیسفاژی در بیمار شود. هدف از این مطالعه بررسی شیوع طویل شدن کمپلکس لیگامان استیلوهیوئید در رادیوگرافی های پانورامیک 504 بیمار در یک جمعیت از بالغین ایرانی بوده است.

روش بررسی: رادیوگرافی هایی که در بخش رادیولوژی دانشکده دندانپزشکی یزد گرفته شده بود از سال 2003 تا 2008 انتخاب شدند. مجموعه لیگامان استیلوهیوئید کلسیفیه شده از قاعده کرانیال تا نوک استخوانی هر زائده اندازه‌گیری شدند. منیرالیزاسیون مجموعه در حد طول بیش از 25میلیمتر روی رادیوگرافی به عنوان غیر طبیعی در نظر گرفته شد. طول نواحی معدنی شده ثبت شدند.

نتایج: این یافته غیر طبیعی در هر دو جنس وجود داشت، مجموعه کلسیفیه شده در 135 مورد از 504 بیمار یافت شد، 8/26 درصد آنها بلندتر از 25میلیمتر(بنابراین غیر طبیعی) بوده‌اند و طول متوسط 65/7±78/21 میلیمتر بوده است و10 مورد(2درصد) از موارد بیشتر از 40 میلیمتر بودند. افزایش طول لیگامنت دو طرفه در 4/20 درصد موارد دیده شد. طول متوسط مجموعه لیگامان استیلوهیوئید منیرالیزه شده در بیماران گروه سنی 79-60 سال 13/23 میلی متر بود.

نتیجه گیری: این نتایج نشان داد که طویل شدن مجموعه کلسیفیه شده لیگامان استیلوهیوئید در جمعیت ایرانی شایع است و این یافته غیر طبیعی توزیع جنسی یکسان دارد.

متن کامل [PDF 281 kb]   (2039 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1390/3/18 | انتشار: 1390/3/25